உண்மை சம்பவம்

இது நான் துபாயில் இருந்தபோது நடந்த உண்மை சம்பவம் ...துபாயில் நான் கல்யாண மான தனிஆளாக பலவருடம் இருந்திருக்கிறேன் .ஒரு பெரிய கம்பனியில் பெரிய உத்தியோகத்தில் இருந்ததால் எனக்கு எல்லா வசதியும் இருந்தது .நான்கு சக்கர ஓட்டம் கொண்ட சிற்றூர்தி தனி இரண்டு படுக்கை அறைகொண்டஇல்லம் இன்னும் பல வசதிகள்.
ஒருநாள் நான் என் சிற்றூர்தியில் அல்முல்லா பிளாச என்ற இடத்தில இருந்து வீடு திரும்பிகொண்டிருதேன் அப்போது மாலை 3 மணி இருக்கும் அரபுநாட்டு அநியாய வெயில் அக்கினியாய் கொதித்துகொண்டிருன்தது .எனக்கு ஒரு பழக்கம் இருந்தது வண்டியில் வரும்போது பஸ் ஸ்டான்டுகளை நோட்டம் விடுவேன் அப்படி அன்றும் நோட்டமிட்டபடி வரும்போது சாலயின் கடைசி பஸ்ஸ்டாண்டில் ஒரு தனி மலர் [பெண்] நின்றுகொண்டிருந்தாள் .உடனே என் சிற்றின்ப ஆசை விழித்து கொண்டது .வண்டியை பஸ் ஸ்டாண்டை விட்டு தள்ளி ஒரு ஓரமாக நிப்பாட்டினேன் .வண்டியில் இருந்துகொண்டே உள்கன்னாடியிலும் பக்க கண்ணாடியிலும் நோட்டமிட்டேன் .அப்போது ஏசி பஸ்ஸ்டாப் இல்லை [இப்போது வைத்திருக்கிறார்கள்.
வெயிலில் சுருங்கி இருந்த அந்த மஞ்சள் மலர் தயங்கி தயங்கி என் வண்டியை நோக்கி வந்தது எனக்கு உள்ளம் சிறுது வேகமாக அடித்துகொண்டது என் வண்டிக்கு அருகில் வந்த அந்த பெண் தயங்கி நின்றாள். உடனே நான் இதற்குமேலும் தாமதித்தால் காரியம் கெட்டுவிடும் என்று கண்ணாடியை இறக்கி எஸ் என்றுகேட்டேன் .உடையிலும் நடையிலும் தமிழ் அல்லது மல்லுவாகத்தான் இருக்கவேண்டும் என்று புரிந்துகொண்டு எங்கே போகவேண்டும் என்று கேட்டேன் .பதிலுக்கு அஜ்மான் என்று சொன்ணாள்.அஜ்மான் கொஞ்சம் தூரம் .நான் சரி வாங்க நான் ட்ரோப் பண்றேன் என்று சொன்னேன் .உடனே அதற்கு காத்திருந்ததுபோல் என்பக்கத்து இருக்கை கடவை திறந்து உட்கர்ந்தாள்.
வண்டி சிறிது தூரம் போனவுடன் நீங்க மலையாளிய என்று கேட்டேன் இல்லை தமிழ் என்று சொன்னாள்.சொந்தவூர் வந்தவாசிக்கு அருகில் கிராமம் .அப்பா இங்கு அஜ்மானில் வேலை செய்கிறார் கல்யாணமாகி கணவனால் கைவிடப்பட்டவள் என்பது அவள்சொன்னது .பெயர் கேட்டேன் வள்ளி என்று சொன்னாள் ,பேசிக்கொண்டே போகும்போது என்சிருமூலையின் மூலையில் ஒரு யோசனை வந்ததது
போகும் வழியில்தான் என் வீடு இருக்கிறது ஒரு பைல் எடுத்துக்கொண்டு போலாமா என்று கேட்டேன் .சிறிது தயக்கதுக்குபிறகு சரின்னு சொன்னா,.வண்டியை திருப்பி வீடு வந்ததும் நானும் வரவேண்டுமா என்றாள் நான் உங்கள் விருப்பம் என்று இளித்துக்கொண்டே சொன்னேன்.சற்று தயங்கி அவளும் வந்தாள்.
வீட்டின் அழகையும் நேர்த்தியையும் பார்த்து கொஞ்சம் அசந்தாள்.நீங்கள் மட்டுமா இருக்கீங்கனு கேட்டாள் ஆமாம் என்று சொன்னேன் தன் தோழி வேலைவாங்கி தருவதாக சொன்னதால் துபாய் வந்ததாகவும் வேலை அமையவில்லை என்றும் சொன்னாள்.நான் வேலை வாங்கி தருகிறேன் எனக்கு என்ன தருவீர்கள் என்று பிட்டை போட்டேன்.
முதலில் வாங்கித்தாருங்கள் அப்புறம் கேளுங்கள் என்றாள் .உடனே என் நண்பனுக்கு போன் செய்தேன் அவனுக்கு ஒரு வரவேற்பாளர் தேவைப்பட்டது அவன் கம்பனியில் அவன்தான் gm .ஏகபத்தினி விரதன் உடனேகூட்டிவரசொன்னான் ,வள்ளியோடு விரைந்தேன் ,,வள்ளியும் BA படித்திருந்தாள்.வள்ளியிடம் சில கேள்விகள் கேட்டுவிட்டு உடனே வேலைக்கான ஆணை அடித்து கொடுத்துவிட்டான்.வள்ளிக்கோ ஒன்றும் புரியவில்லை்....ஒரு வகயில் வேலை கிடைத்த மகிழ்சி மருவகயில் நான் என்ன கேட்க போரெனோ என்ர கலக்கம்.
உடனே அவள் தந்தைக்கு போன் செய்து சொன்னாள்.என்னை தன் தோழிக்கு தெரிந்தவர் என்று பொய் சொன்னாள்.தான் வர கொஞ்சம் நேரமாகும் என்றும் சொன்னாள்.